Skip to main content

آریانا افغانستان آنلاین

مقالات
اخبار روز
فهرست مندرجات
لغت نامه
گنجینۀ شعر و ادب
آرشیف ویدیوها
جنتری
سایت های افغانی
Go Search
آریانا افغانستان آنلاین > گنجینۀ شعر و ادب > فاجعۀ هفت ثور در شعر مقاومت  

گنجینۀ شعر و ادب: فاجعۀ هفت ثور در شعر مقاومت

شاعر: خلیل الله خلیلیتاریخ نشر: 4/28/2020 12:00 AM
فاجعۀ هفت ثور در شعر مقاومت

ســــحر شد مـــرغ حـق بر کنــــگر عرش برین پر زد              افـــق خندید و خورشـــید از فراز کوه سر بر زد
به کـوی و بـرزن کـــابل ســـــپاه کفـر سنــــــــــگر زد              شـــــعار پرچم داس و چکش را پشت هر در زد

وداع دخـــــتـر و مــــادر بــود فــــرخ تمــــاشــــــایـی              دو مـوجود جـدا گــردد زهـــم پیـــری و برنایـی
یکی لخـــــــت دلـــش را می بـرد گرگ جــگـرخــایـی              یکی را جــز شــهادت نیــست در خاطــر تمنایی

درین لحــــظه که هــــر جـنبـــیدن مژگـــان زبان دارد              دو چشم خون فـــشان با هـــمدگر راز نـهان دارد
دو دل آری دو دل قـــــصــــد وداع جـــــــــاودان دارد             سهی سروی ز منـــزل عـزم جنگ دشــمنان دارد

تـو امــشب مـی روی ز آغـــوش گرم من به ســنگرها              پـرافـــشان چون کــبوتر هـا مـیان کــام اژدر ها
در آن وادی کـــه می غـلتد به ســـان گـــوی ها ســرها              در آن وادی که میخوابد به خون سیمینه پیکر ها

به سنـــگر مـی روی مــــادر فـــــدای قــــد و بـالایــت             اســــیر زلف پیـچانت شـــهـیـد چـشـم شهــــــلایت
بـــــه خونــــت آبـــیاری کـن نـهــــال آرزو هـــــایـــت             بــــبـر تا دامــن مـــــحشر بـه دل داغ تــــمـــنایت

متـــــرس از دشــــمن خــونخوار و از تیر جگردوزش            متـــرس از بــمب آتشـــبار زهـــرآلود جانـسوزش
متـــــرس از گربگان لقـــــمه خـــوار دســت آمـــوزش            به یک فـــریاد مستانه به خــون ترکن سرو پوزش

بــه سـنـــگر می روی پیـــراهن گـلــــنار در بــــر کـن            صــــدای آتشـــینت را بـه میـــدان آتشـــین تـر کن
گـــــره زلـف پریــشانت به زیــــر ســــبـز چــــادر کن            سـرود عـــشق را برخــوان نوای شوق را سر کن

چــــراغان کن به خـــون خــود شب جشــن شـهیدان را            به اشکــت خــیره گردان اخـــتران و مـاه تابان را
بــه دشــــمن درس ده هــــنــــگامـــۀ آزادمــــــردان را            به پیـش پای خـود خم کن سِر مـــیهن فروشان را
 
ز چــشم مست شـهلای تو جـــوشد مــوج خــون امشب            نـــگاه خشــمگــینت دارد آهـــنگ جـــنـون امشـب
ز شبـــهای دگـــر باشــد تپـــش هــایت فــــزون امشب            شده آن زعــفرانی چـــهرۀ تـــو لالــه گــون امشب

سـپــــاه دشــــمن خــونـخــوار آمـــــد بـــز در جـــنبش           زمین کـن تانــکها افــــتاد ســوی شــــهر در گـــردش
فضــــاء از بــارش خـمپـــاره و بـمب اســت در لرزش           هــوا پیــــمای غــول آسـا به اوج افـتــاده در چرخش

هـــزاران دخــــــتر تکــــبیرگـــوی از هـر کــنـار آمـد           حـــرم پـــروردگـــــان نـاز ســوی کــــــــارزار آمــد
پــی صـــــید کــــبـوتر میــــگ هـــای مرگـــــبار آمـــد           صـــــدای تـــپ دشـــــمن از ســـر بالاحــــصار آمـد

یکـــی از صـــــف برون آمــــــد چــو مــاه محفل آرایی           فرشـــته صــــورتی، فرخ رخی، خورشــید سیـــمایی
سیــــه پوشـــی، ســیه چــشمی، غــزالی، سرو بـــالایی           لــــب جانبـــخش خـــود بکشــاد و با جانـــسوز آوایی

بـــــه خاک مـــا چرا ای بـــی خـــدایان پــای بنـــهادید؟           به جـــــان مـا چــرا ای داعـــــیان صـــــلح افــــتادید؟
شـــــما بنیـــــانـــگذار جــــور و تزویـــرید و بیـــدادید!           ستـــــمگارید و آدم خـــــوار و خون آشــــام و جلادید!

کجـــا شــــد دعــوی صــلح و حــقوق و خدمت انـســـان          کـرمـلـن خــــانـۀ انســـــان بـــود یـــا لانـۀ حـــــیــوان
چـــرا یک مـــلت آزاد شــد در اشــک و خون غلـــــتان          چـــــــرا کشــــتید این زنهـــا چرا کـــشتید این طــفلان

ز چـشـــم اشکبـــارش شـــــعلۀ آتـــش نمــــــایان بــــود         ز هرحـــرفش شــــرار خــــشم و برق غیــظ تابان بود
به دستـــش بیــــرق مــحراب و مــنبر بال افشـــــان بود         نـــوزش حرفهـــــای آتـــشین در سیـــــنه پنـــهان بــود

بـرآمـــد از سپــــاه کــــفــــر بانــگ آتــــشـــین تیــــری         مقــــارن بــا صـــــدای خــــــنـدۀ فــرمـــــانـده پـــــیری
ازین ســـــو شد به ســوی عـــرش والا بـــانگ تکبیری         دریــــــــغا گـــــشت ناهــــــــــــید وطن ماه زمین گیری

به کابـــل کــوچه کــــــوچه عرصۀ محــشر به پا گردید         ســــــــــراپـا باســـــــتانی شــــهـر مـا ماتـــمسرا گـردید
سپــــاه کـــفـــر در ملـــــک خـــــدا فرمـــانروا گـــردید        زخـــــــــــــون کشــــتگان صـــــد نوبهـــار غم بنا گردید

بــــهر جا نـــعرۀ تکبیر و چــــادرهــــای خون افـــــشان        یکی درشــــــعله هــــا سوزان یـــکی درموج خون غلتان
یکی را تـیــــــغ بر ســینه یکی را تـیــــــر بر چــــشمان        یکی را بر جـــــگر خنــــــجر یکی را بر دهـــــان پیکان

نسیم آهسته تر بخـــرام کاینـــــــجا سینه چاکـــــاننـــــــد        عـــــزیزان به خــــون خفـــــــته خیــــــابان در خـــیابانند
دم آخـر بخـــــــــاک پاک کـــــشور جبـــــــهـه سایـــانند        شـــکـــــســته در بهــــار زنـــدگـــــــانـی نـو نهـالانـــنــد

مـــــتاب ای آفــــتاب اینــــجا که صــــد ها بیـــکفن بینی        بـــــسا گلــــگون بـــدنــها را جــــــدا از پـــیرهـن بیــنی
بخــــــون بیــــگناهان سرخ صـــحن صــــد چــمن بینی        میــــــــــان خــــار و خــارا شـــــاهدان سیــــمتن بیــــنی

ز تــو میــــــــپرسـم ای افســـــانه گوی قـــــرنها ای ماه        ز تــو می پرســـــــم ای تــاریخ، ای از راز دهـــر آگــاه
شـــــــــما دیدید آیا زیر این سیــــــــمابگون خــــــــرگاه        چنـــــین هنـــــگامۀ وحـــــشت بـــه دور سال و سیر مــاه

بـــرآ ای دســـت حـــــــق ای انـــتـــقام کـــــبریا روزی        بکـــش این بیــــخــــــدایان را ز دنـــــیای خــــــدا روزی      
نگــــون کن پرچـــم منــــحوس اورا از فـــضــا روزی        جـــهان را پــاک کـن از لــکـــــۀ ایــــــن اشـــقیــا روزی

آريانا افغانستان آنلاین
تماس با ما برای ارسال مقالات: info@arianafghanistan.com  و یا spineghar@gmail.com 

Besucherzaehler