جناب محترم جهانی صاحب!
با عرض سلام و احترام به شما و آرزوی سلامتی شما از خداوند متعال.
نوشته اخیر شما و قبلی شما از مطالعه بنده گذشت، که حسب اتی در زمینه به احترام شما محترم تبصره می نمایم:
1-"باور کنید بدون درد دل
هیچ هدفی نداشته ام."
ین جملهء اخیر شما را ماخذ و سر چشمه تبصره خود قرار می دهم. درد دل شما محترم قابل فهم است و چنین درد دل نمودن مشکل شما و کشور را حل نموده نمی تواند.
2-" چهار سال و اندیست که در کشور ما تاریک ترین و حتی وحشی ترین رژیم جهان حکمفرماست "
هرگاه انچه شما محترم تحریر نموده اید، قبول نماییم، پس تاریکترین و وحشی ترین سیاست مداران داخلی و خارجی در خلال تقریباٌ نیم قرن باید باعث ملال خاطر شما شده باشند، زیرا نتوانسته اند، سرنوشت کشور را در ست رهبری نمایند.
3-"آیا کشوری که مدتی درآن زندګي نموده ...و از نعمات آن برخوردار
بودیم. ...صاحب تحصیل و بعضاً صاحب امتیازات مادي و معنوي و مقام و جلال بوده ایم برما حق
ندارد ... طوری با مسایل و مشکلات آن برخورد مینماییم که ګویا هیچ مشکلی رخ نداده باشد."
هیچ کشوری خالی از مشکلات نیست و افغانستان با تاریخ نیم قرن گذشته خود مشکلات به خصوص خود را دارد، که بایست با آن منطقی و معقول در صورت امکان بر خورد نمود، چنانچه چندی قبل محترم داکتر صاحب تره کی در ارتباط تماس ملل متحد با مقامات افغانستان مشکل اساسی کشور را نمایان و راه حل معقول هم پیشنهاد نموده بودند. اینکه چنین صدای های علمی کشور شنیده شود و یا خیر موضوع جداگانه است.
به نظر بنده باید تمام افغانها متحدانه و معقول و منطقی بالای مسایل مهم اجتماعی بدون استفاده کلمات نا هنجار در صورت ممکن از نگاه علمی و جامعه شناسی جهانی و فقه اسلامی به بحثهای مهم اجتماعی از طرق مختلف با مسوولین کشور پرداخته، که در نهایت موثریت خود را اشکار خواهد نمود. در مسایل مهم اجتماعی از نگاه فقه اسلامی و شریعت آن باید فوق العاده وارد بود تا نقاطیکه طرف انتقاد قرار دارد مانند حقوق کار زنان، تعلیم و تربیه دختران یعنی اولاد کشور و بنده های خداوند "ج"، به صورت موجه استدلال شده و تغیرات لازم را منطقی مطابق فقه حنفی برای حل مسایل با مسوولین بحث نمود، یعنی انتقاد را پایه اساسی باید داد و معلومات کافی اهل خبره در فقه حنفی و غیره مسایل مهم اسلامی باید داشت.
4-"اینجانب به حیث یک آدم هیچکاره، که نه عالم دین هستم، نه حقوقدان هستم، نه مورخ هستم و با لاخره ، بدون شکسته
نفسی، هیچ نیستم "
هیچ که نیستید معنی این را می دهد که یک کسی هستید. اگر می نوشتید هیچ هستید معلوم می شد که هیچ هستید، اما چون هیچ نیستید پس بلند ترین مقام هستی را که نیستی است دارا هستید.
5-"...ولی نه تنها حقوق دانان ما این موضوع را تعقیب نه نموده بلکه ... کسی بر آن دو مضمون بنده از تبصره نمودن مثبت و منفی خود داری نموده اند."
در همچو یک موضوع مهم اجتماعی به نظر بنده تبصره نمودن به عجله مثمر بوده نمی تواند. شخص بنده بعد از مطالعه قسمتی از نوشته شما محترم متاثر شدم و خواستم در زمینه معلومات مزید حاصل نمایم، که بعد از شنیدن مصاحبه محترم ذبیح الله مجاهد، معلومات مزید مخصوصاٌ بالای همان نقاط داغ آن حصول شد و متوجه شدم که افاده نمودن بعضی نقاط بحث و تفصیل مزید و منطقی را خواهان بود. ادارهء اجتماعی و فکری سی و پنچ ملیون انسان از نگاه قانون جزا ، متاثر از نگاه روحی، اقتصادی، اجتماعی و غیره نیم قرن جمع فقر اقتصادی و معنوی کشور، کار آسان نیست.
5-"از برای خدا! چه وقت یه درد وطن خود میخوریم که در چنګال وحشي ترین و تاریک ترین رژیم دنیا دست و پا میزند."
بنده با شما همنظر نیستم، زیرا ما زمانی به درد وطن خود خورده می توانیم که مسایل مهم اجتماعی را چنانچه در بالا تذکر رفت از طرق اساسی فقه اسلامی در صورت مغایرت با اساسات فقه اسلامی عمیق به بحث گرفته و استدلالهای درستر را جانشین ان نموده بتوانیم. البته موضوع مهم در اینجا شکل اینکه چطور داخل بحث با مسوولین شد ، مهم می باشد. نیرو و انرژی فکری که در خلاف آن حرکت نماید باعث ایجاد تشنج مزید شده و راه حل را کور می نماید. در نهایت باید از پرهیز کار ی و تقوا در افاده نمودن موضوعات کار بگیریم .
6-"کشور ما در حالتی قرار دارد که باور کنید رژیم بیست ساله جنګ سالاران، جنایتکاران، خودکامه ګان و خاینین برآن
شرف داشت"
به اساس فرموده شما محترم، محترم میرزاده که چندی قبل از وطن دو باره عودت نموده اند و از سفر خود این جا نوشته اند حتماٌ دوای مسکن قویتر از شما گرفته باشند که خلاف نوشته شما محترم را ادعا دارند.
7-"در آن شرایط حد اقل پوهنتون ها و مکاتب داشتیم. دختران و پسران ما هر روز تعلیم یافته و تعلیم یافته
تر میشدند و حد اقل امید اصلاح و روشنی داشتیم. "
مکاتب و پوهنتون ها حالا هم هستند و امید اینرا که بروی دختران و زنان باز گردد را نباید از دست داد، زیرا هیچ دلیل موجه و منطقی و فقهی به بسته بودن انها وجود نداردو این موضوع و بعضی مسایل خورد و کوچک دیگر مشکلات زیاد به خود دولت خلق نموده است چی از نگاه داخلی و چی خارجی. امید خداوند پاک دلهای همه ما را پاک نگاه دارد به شمول مسولین کشور و جهان تا تشنجات اجتماعی در جهان کمتر گردد.
دوستان را در وداع هم عبارت ها بسی است
بیدل مسکین فقیر است الله الله می کند
