چنین به نظر میرسد که آقای غروال در ویب سایت دعوت باز با کسی درگیر و اینبار وی برای بار اول به زبان دری نوشته و آنهم شاید به کمک ترجمه گوگل چون اکثرأ از اصطلاحات ایرانی استفاده نموده ، بهر حال ایشان در نوشته خویش در سایت وزین آریانا افغانستان که سراپاه توصیف از خودش بوده چنین وانمود نموده که سرو کار ایشان در گذشته فقط با اعلحضرت پادشاه سابق ، کروتسکی صدراعظم اتریش ، ویلی برانت صدراعظم المان ، صدراعظم سویدن و غیره رجال نامدار آنوقت بوده ، یادآوری ازین رجال سرشناس گذشته جهان مرا به یاد قصه ای برد ، میگویند روزی یک پدر به پسری ساده لوح خویش که تازه نامزاد شده بود ضمن نصیحت توصیه می نماید که وقتی خانه خسر میروی باید در آنجا گپ های کته کته بگوید ، شاید مقصد وی سخنان مهم بوده ولی پسر ساده لوح به تصور اینکه در خانه خسر از چیز های بزرگ نام بګیرد در صحبت در خانه خسراز فیل، شتر، کوه و نهنگ نام می برد، در نوشته آقای غروال نیز از پادشاه و صدراعظم و رجال بزرگ آنوقت چیزی کمتر وجود ندارد.
در توصیف نامه ایشان چیز های عجیبی نیز بچشم می خورد از جمله خانم اتریشی ایشان بخاطری که نمی خواست افغانستان برود از طریق مادر خویش به صدراعظم آنوقت اتریش یعنی آقای کرائیسکی شکایت نموده.
اولأ اگر خانم ایشان نمی خواست افغانستان برود به اسانی از شوهر خویش جدا میشد تا به صدراعظم شکایت نماید برای یک زن اروپائی طلاق و جدائی کاری مشکلی نبوده و کشاندن این موضوع شخصی و خانواده ای به صدراعظم یک کشور منطقی به نظر نمی رسد .
آقای غروال ادعا نموده که پادشاه سابق از میان اېن همه نزدیکان و سیاسیون کشور از وی در سال ۱۹۷۹ خواسته بود بوطن رفته به تعقیب آن خود پادشاه نیز بوطن برخواهد گشت ، در حالیکه در سال ۱۹۷۹ که قشون تجاوز گر شوروی بر افغانستان حمله نمود اصلا بازگشت شاه بوطن هیچ مطرح نبود بازگشت شاه تنها در وقت مصالحه داکتر نجیب در سال ۱۹۸۹ مطرح گردید که آنهم از طرف اعلحضرت رد گردید، عجیب است که آن شاه مدبر که شخصیت های برازنده در کنار خود داشت همه را گذاشته از یک انسان متعصب و فحاش که حاضر نیست چند کلمه بزبان دری بنویسد و بخاطر همین فحاشی و بی نزاکتی بورس وی کنسل گردیده دستور می دهد به افغانستان برود، واقعأ عجیب می نماید ، اینکه در زمان شاه در بین هزاران محصل افغان چرا تنها بورس وی کنسل گردیده، تصور نمی گردد مسؤلین آنوقت و مخصوصا دوکتور علی احمد پوپل وزیر معارف آنوقت که یک شخصیت دانشمند بود آنقدر شخص کوتاه بین باشد که بیدون موجب بورس وی را کنسل نماید، وقتی آقای غروال در این سن پیری اینقدر بد دهن و فحاش بوده تصور نمائید در جوانی چگونه خواهد بود؟ تا جائیکه مقامات آن وقت مجبور شده اند جهت حفظ حیثیت کشور در خارج ، بورس ویرا کنسل نمایند.
در این شکی نیست که آقای غروال در مسلک خویش یعنی فزیک و ریاضی وارد خواهد بود ولی آنچه وی با آن بکلی بیگانه و نا آشنا است جامعه و مردم ما بوده و در این مورد وی تا اندازه ای مقصر هم نیست زیرا ایشان قسمت زیاد عمر خویشرا در محیط خارج و دور از وطن سپری نموده آقای غروال دوره نوجوانی خویشرا در لیلیه لیسه رحمان بابا سپری و از آنجا با استفاده از یک بورس مستقیمأ بخارج آمده و بقیه پنجاه ،شصت سال زندگی وی در خارج سپری گردیده در این مدت وی بجز سفر های کوتاه مدت هیچ وقت در وطن و با مردم خویش یکجا زندگی نه نموده است.
طوریکه همه میدانند یکی از عوامل دشمنی طالبان با زنان و دختران کشور ما اینست که آنها در لیله های مدارس پاکستانی بزرگ شده و دور از خانواده و جامعه از مهر خانواده محروم بوده اند آقای غروال نیز بجز دوره کودکی بقیه در تمام زندگی از کشور و مردم خویش بدور بوده، اگر به نوشته های آقای غروال دقت شود همه آن سراپاه فحش ،دشنام و ناسزا به آدرس این و آن بوده وی حتی شخصیت ملی وطن شهید داود خان را با دیوانه و القاب نامناسب خطاب نموده ، چون وی در همین سن کهولت نیز از بد دهنی و فحاشی دست نکشیده لذا ارادتمندان شهید داود خان نیز همه خاموشی اختیار نموده هیچ کسی نمی خواهد خود را با وی درگیرد و اماج فحاشی ها و اتهمات رنگارنگ وی قرار نگیرد
