ن . جلیل زاد
"..... هیچ ملت با زانو زدن به آزادی نرسیده است ...... هیچ نسلی حق ندارد حقیقت را قربانی آسایش لحظه ای خود کند ..... افغانستان تنها. یک جغرافیا نیست. آیینهٔ وجدان ماست اگر این آیینه بشکند، چیزی از ما باقی نخواهد ماند..... "
وطن فقط در احساسات نیک جنت نمی گردد. هم اکنون جاپان و جرمنی نمونه بارز و زنده از آزادی پس از "زانو زدن" نهایت شل شونده استند. همین اکنون در کشور خاص یک قشر نهایت عقبگرد و فوقالعاده خاص حق خود میداند که تمام امور زندگی انسانها تحت کنترول خود را "قربانی آسایش لحظه ای خود " نموده اند. تمام امور کشوری و لشکری را کاملا در غیاب تعلیم مسلکی, تجربه و دانش ساحه کار مربوطه را دیکتاتورانه قهر امیز مدریت می نمایند.
درست است که افغانستان تنها یک جغرافیا نیست ولی این" آیینهٔ وجدان" که شما به ان اشاره دارید وقتی بیخی می شکند و در حال شکستن است که در مقایسه با زمان هم اکنون چندین قرن به عقب برده میشود.
بنابران برای جلوگیری از پیشرفت این پروژه, هرتغیری ولو در کوتاه مدت به ضرر افغانستان باشد ولی قدرت سیاسی را همراه با قرن ۲۱ همراه سازد در دراز مدت به نفع مردم افغانستان است.
