این تاجران، متشبثان و مردم عام ابراز نگرانی میکنند که شرایط دادن قرضه از سوی بانکها نسبت به گذشته دشوارتر شده است؛ موضوعی که به گفته آنان باعث شده گسترش فعالیتهای تجاری، سرمایهگذاری و تأمین نیازهای مالی بزرگ با موانع جدی روبهرو شود.
مؤمنخان، از باشندگان شهر کابل و یک متشبث، در این باره به رادیو آزادی گفت:
ما بسیار به قرضه های بانکی نیاز داریم، اما شرایط بانکها بسیار سخت است؛ زیرا شرایطی که برای گرفتن قرضه تعیین کردهاند، بیشتر مردم اصلاً نمیتوانند آن را برآورده کنند
اگر این شرایط را آسانتر کنند و به مردم قرضه بدهند تا کسب و کار خود را آغاز کنند، افراد زیادی هستند که هم میتوانند خیلی زود قرضه را پس بدهند و هم کار شان را توسعه دهند."
عبدالستار ایوبی، از بزرگان قومی و باشنده ولسوالی چوکی ولایت کنر، نیز میگوید که در سطح این ولایت اساساً سیستم بانکی وجود ندارد و حتی در اسعدآباد مرکز این ولایت، اگر شعبهای از بانکی هم باشد، بهراحتی به مردم قرضه نمیدهد.
"اولاً اگر بانکها قرضه هم بدهند، مبلغ آن آنقدر نیست که کسی بتواند با آن کسب و کارش را رونق ببخشد، زیرا پولی زیادی نمی دهند، دوم اینکه در منطقهای که ما زندگی میکنیم، چنین سیستمی اصلاً وجود ندارد و هیچ راهی برای گرفتن قرضه نیست، تقریباً پنج سال است که نشنیدهام کسی از بانک قرضه گرفته باشد."
اما این مشکلات تنها محدود به مردم عام و صاحبان کسب و کار های کوچک نیست، بلکه تاجران افغان در سطح ملی و بینالمللی نیز از آن شکایت دارند.
عبدالاحد صدیقی، تاجر میوه تازه و خشک به کشورهای آسیای مرکزی و رئیس اتاق تجارت و سرمایهگذاری ولایت کندهار، به رادیو آزادی گفت که برای تاجران، نرخ فایده قرضههای بانکی بسیار بلند است.
