په افغانستان کې د مڼو او انارو په ګډون د بېلابېلو تازه مېوو د حاصلاتو له موسم سره سم د هغو بڼوالو لپاره چې د خپلو مېوو له پلورلو د ښه عاید تمه لري، سږ کال له اقتصادي اندېښنو سره مل دی.
په میدان وردګو، کندهار او غزني کې یو شمېر بڼوال وايي، د حاصلاتو د راټولولو پر مهال بازارونو ته د ډېرو مېوو وړاندې کېدل او د ساتلو لپاره د سړو خونو کمښت د دې لامل شوي چې خپل محصولات په ټیټو بیو وپلوري.
د میدان وردګو د نرخ ولسوالۍ بڼوال ګل محمد وايي، سږ کال یې د مڼو حاصلات ښه دي، خو بازار یې مناسب نه دی. ګل محمد ازادي راډیو ته وویل: «د دې خلکو لویه ستونزه دا ده چې نه سړې خونې شته او نه بازار شته. د دوه سوه افغانیو مڼه په نوي یا اتیا افغانۍ پلورل کېږي او د سلو افغانیو مڼه په ۲۰ یا ۳۰ افغانۍ خرڅېږي. دا ځکه چې سړې خونې نشته او بڼوال مجبور دي چې مال بازار ته وباسي. کومې سړې خونې چې شته، د هغې هم بیې ډېرې لوړې دي چې بڼوال یې توانايي نه لري.»
د افغانستان د کرنې په سکټور کې د سړو خونو کمښت له اوږدې مودې راهیسې یوه بنسټیزه ستونزه بلل کېږي. د کرنیزو محصولاتو د ساتنې لپاره سړې خونې بڼوالو ته دا امکان برابروي چې خپلې تازه مېوې د حاصلاتو له موسم وروسته هم وساتي او هغه مهال یې بازار ته وړاندې کړي چې تقاضا او بیې لوړې وي.
خو په افغانستان کې د سړو خونو محدود ظرفیت، د برېښنا کمښت او د مېوو د ساتنې لوړ لګښتونه د دې لامل شوي چې ډېری بڼوال له دغو اسانتیاوو بېبرخې پاتې شي.
