آنها میگویند این موفقیتها پیام امید و انگیزه برای دختران و زنان افغان، بهویژه در شرایط کنونی افغانستان، به همراه دارد.
ترنم سیدی، فعال حقوق زن، روز یکشنبه ۲۰ ثور در صحبت با رادیو آزادی گفت:
این موفقیتها نشان میدهد که دختران و زنان افغانستان، باوجود سالها مشقت، رنج و درد، و باوجود سالها جنگ، مهاجرت، تبعیض و محدودیت، همچنان توانایی رهبری، مدیریت و حضور مؤثر در جامعه را دارند
و ثابت کرده اند که دختران افغانستان نه تنها قربانی شرایط نیستند، بلکه میتوانند از شرایط سخت بهترین فرصتها را بسازند و در بالاترین سطوح سیاسی و اجتماعی نیز نقش فعال و تأثیرگذار داشته باشند."
مسعوده کوهستانی، یکی دیگر از فعالان حقوق زن نیز میگوید:
"موفقیت شهیره کریمی، رابعه نسیمی و پیمانه اسد چیزی نیست که تنها خانواده هایشان به آن افتخار کنند، بلکه تمام مردم افغانستان، بهویژه زنان، به آن افتخار میکنند. امیدوار استم که این موفقیتها بتواند به جهان نشان دهد که در صدد از بین بردن حاکمیت کنونی در افغانستان باشند تا زنان بتوانند در داخل افغانستان برای کشورسازی و انکشاف کشور خود بکوشند و در داخل کشور افتخارات کسب کنند."
این اظهارات در حالی مطرح میشود که اخیراً چند چهره افغانتبار پیمانه اسد، رابعه نسیمی و شهیره کریمی، اعضای حزب کارگر، در انتخابات شورای محلی لندن و عبدل بوستانی در انتخابات شورای محلی گلاسگو پیروز شدند.
انتخابات شورای محلی لندن روز پنجشنبه ۱۷ ثور برگزار شد و بر اساس نتایج رسمی، حزب کارگر توانست هر سه کرسی شورای محلی را در غرب لندن بهدست آورد.
رادیو آزادی تلاش کرد با افغان های برنده در این انتخابات صحبت کند، اما تا زمان تهیه این گزارش تماس با آنان برقرار نشد.
با این حال، پیمانه اسد و رابعه نسیمی در صفحههای ایکس خود از پیروزیشان ابراز خرسندی کرده و آن را نتیجه تلاش مشترک با رأیدهندگان و اعضای حزب کارگر بریتانیا عنوان کردهاند.
پیش از این نیز هوسی ظریف اندر، شهروند افغانستان مقیم جرمنی، در انتخابات شورای شهر فرانکفورت آن کشور به پیروزی رسید و وارد این شورا شد.
همچنین سانگه صدیقی، فعال حقوق زنان، بهعنوان نامزد انتخابات شورای شهرداری زوترمیر در هالند معرفی شده است.
پیروزی زنان افغان در بیرون از افغانستان در حالی مورد توجه قرار گرفته که در داخل افغانستان، پس از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، زنان و دختران با محدودیتهای گسترده در عرصههای آموزشی، کاری، سیاسی و اجتماعی روبهرو اند.
با آنکه حکومت طالبان همواره ادعا میکند که به تامین حقوق زنان در چارچوب شریعت اسلامی متعهد است، اما دختران بالاتر از صنف ششم را از رفتن به مکتب منع کرده و محدودیتهای گستردهای بر کار و حضور اجتماعی زنان وضع کردهاند؛ اقداماتی که با انتقاد گسترده سازمانهای بینالمللی و مدافعان حقوق بشر همراه بوده است.
