در ۱۷ سپتمبر، لوحۀ جدید این ریاست با نام «عمومی شرطه مرور» نصب شد. واژههای «شرطه» و «مرور» ریشۀ عربی دارند؛ «شرطه» در کاربرد اداری عربی برای پولیس و «مرور» برای رفتوآمد و ترافیک استفاده میشود.
شماری از باشندگان افغانستان میگویند این اصطلاحات برای آنان ناآشناست.یکی از باشندگان کابل که نخواست نامش منتشر شود، به رادیو آزادی گفت: «نام پولیس تقریباً در تمام جهان پولیس است و مردم آن را به نام پولیس میشناسند؛ اما تبدیل کردن این نام به شرطه، سختکردن واژهها برای مردم است. شرطه مرور، شرطه چیز دیگری... این خیلی دشوار میشود. پیش از این پولیس امنیتی و پولیس ترافیک داشتیم. این نامها در ذهن مردم جا گرفته آنها حالا این نامها را تغییر دادهاند، اما فکر نمیکنم مردم آنها را به کار ببرند، چون برای مردم دشوار است.»
نفی زبانهای ملی از سوی طالبان در اخیر و تحمیل زبان عربی بر مردم به جای آن، یک اقدام بسیار زیانبار است و این ما را با استعمار فرهنگی روبهرو میکند
یکی از باشندگان ننگرهار نیز سخنان مشابهی دارد. او که به دلیل نگرانیهای امنیتی نخواست نامش در گزارش منتشر شود، به رادیو آزادی گفت: «نفی زبانهای ملی از سوی طالبان در اخیر و تحمیل زبان عربی بر مردم به جای آن، یک اقدام بسیار زیانبار است و این ما را با استعمار فرهنگی روبهرو میکند.»
برخی زبانشناسان نیز میگویند تغییر اصطلاحاتی که برای سالها در میان مردم جا افتاده، ممکن است درک زبان اداری را دشوارتر کند.
محبوبشاه محبوب، استاد پیشین زبانشناسی در فاکولتۀ زبان و ادبیات پوهنتون کابل، به رادیو آزادی گفت:
«معمولاً در زبانها مردم تلاش میکنند واژههای ساده و روان را استفاده کنند که همه مردم آن را بفهمند؛ اما استفاده طالبان از واژههای عبور، مرور و شرطه، نه تنها زبان را برای مردم دشوار میسازد، بلکه از نگاه زبانشناسی نیز منطق درستی ندارد.»
محب زغم، نویسنده و مترجم، نیز میگوید: «واژهها و اصطلاحاتی که سالها در یک زبان وجود داشته و در میان مردم، در مکتوبهای رسمی و در امور اداری استفاده شده است، تغییر دادن آنها به نظر من کار درستی نیست و به جای فایده، زیان دارد.» او همچنین گفته است که هیچ زبان زندهای از واژهها و اصطلاحات زبانهای دیگر کاملاً جدا نیست و زبانها همواره از یکدیگر واژه میگیرند. استفاده از اصطلاح «شرطه» تنها به نام ریاست ترافیک محدود نیست.
