د کونړ ولایت اوسېدونکې لطیفه سالارزۍ وايي، ډیر موده ورسته خپلو دوستانو کره په مېلمستیا ولاړه، خو هلته له داسې یو چلند سره مخ شوه چې په خبره یې، په خپل تګ بیا پښېمانه وه:
هغه پخوانۍ مینه او محبت چې له دوی مونږ تمه درلوده، لس فیصده هم نه وه پاتې
«دوستان مو وو، ډیر پخواني دوستان، خپلوي مو سره لرله، زنګونه یې راوهل چې تاسې مونږ کره نه راځئ، راشئ کیسې به سره وکړو، پخواني یادونه به تازه کړو، مونږ هم موټر ونیوو او ولاړو، خو هلته د دې پر ځای چې مونږ خپلو کې سره کیسې وکړو، هر یو مې چې کتلو د کوټې کنج کې ناست موبایل کاروي، خپه شوم په خدای، یوازې دا نه وه چې دوی مونږ ته مېلمستیا وکړه په هغې مونږ خوشحاله شوو، داسې هم نه چې دا د موبایل ګناه ده او موبایل انسانان یو له بل جلا کړي دي، دا خپله زمونږ انسانانو ګناه ده چې موبایل ته مو ډیر وخت ورکړی دی.»
دا ستونزه یوازې په کورنیو او مېلمستیاوو پورې محدوده نه ده. په عامه ځایونو، رستورانتونو، ترانسپورتي وسایطو او انتظارخونو کې هم ځینې کسان خپلو ګرځنده یا موبایل تیلفونونو سره ډیر بوخت وي، په لوړ غږ اوږدې خبرې کوي یا ویډیوګانې ګوري چې نورو خلکو ته مزاحمت جوړوي.
