او میگوید:«حویلیام را دیدم، فرش سمنتی آن خراب شده بود. گفتم که این فرش را جور میکنم. رفتم سمنت بخرم، یک بوجی سمنت ۵۰۰ افغانی بود. این خیلی گران است. برای همین جای کوچک که میخواهم جور کنم، چهار یا پنج بوجی سمنت مصرف میشود. این قیمتها کاملاً از توان ما بیرون است.»
در کنار مردم عام، مسئولان شماری از شرکتهای ساختمانی نیز از بلند بودن قیمت سمنت شکایت دارند.
آنان میگویند که پس از بسته شدن راههای پاکستان، واردات سمنت از شماری از کشورهای دیگر آغاز شده، اما به گفته آنان، قیمتها به اندازهای که انتظار میرفت کاهش نیافته است.
از زمانی که راه پاکستان بسته شده، قیمت یک بوجی سمنت از ۳۰۰ یا ۳۵۰ افغانی، و یک تُن سمنت که ۱۱۰ تا ۱۲۰ دالر بود، به ۱۸۰ تا ۱۹۰ دالر رسید
لمر زلمی، مسئول یک شرکت ساختمانی در کابل، به رادیو آزادی گفت: «از زمانی که راه پاکستان بسته شده، قیمت یک بوجی سمنت از ۳۰۰ یا ۳۵۰ افغانی، و یک تُن سمنت که ۱۱۰ تا ۱۲۰ دالر بود، به ۱۸۰ تا ۱۹۰ دالر رسید. بعداً واردات از ترکمنستان و ازبکستان شروع شد، اما بازار به حالت قبلی خود برنگشت؛ فقط قیمتها کمی پایین آمد.»
فروشندگان سمنت نیز قیمتها را تقریباً مشابه آنچه مصاحبهشوندگان رادیو آزادی گفتهاند، عنوان میکنند.
محمد عظیم، صاحب یک فروشگاه سمنت در کابل، درباره قیمتها میگوید:
«سمنت ایرانی باقران، همینجا ۵۲۰ افغانی است؛ سمنت مشهد ۴۸۵ افغانی، سمنت وطنی غوری ۴۷۰ افغانی. همین سمنتهاست و همین قیمتها.»
از یازدهم اکتوبر سال ۲۰۲۵ میلادی، در پی تنشهای سیاسی و امنیتی میان افغانستان و پاکستان، تمامی راههای میان دو کشور مسدود شده است.
در پی این وضعیت، واردات سمنت از پاکستان نیز متوقف شد و در روزهای نخست، قیمت یک بوجی سمنت حتی به ۶۷۰ افغانی رسید.