درگیریهای افغانستان و پاکستان، افزون بر پیامدهای امنیتی، بر راههای مواصلاتی، فعالیت بازارها و دسترسی مردم به مواد ضروری زندگی نیز تأثیر گذاشته است.
نهاد «ریچ»، مستقر در ژنیو، و برنامۀ جهانی غذای سازمان ملل متحد در گزارش مشترکی که روز پنجشنبه منتشر شده، گفتهاند که در اواخر سال ۲۰۲۵ و نیمۀ نخست سال ۲۰۲۶، در نتیجه این درگیریها، راههای ۳۹ قریه و منطقه در ۲۸ ولسوالی افغانستان آسیب دیده یا بسته شدهاند.
بر اساس گزارش، بستهشدن راهها، انتقال اموال و فعالیت بازارها را مختل کرده و دسترسی مردم به مواد مورد نیاز روزمره را در برخی مناطق دشوار ساخته است.
هرچند شماری از راهها پس از مدت کوتاهی دوباره باز شدهاند، اما در بعضی مناطق، بستهماندن مسیرهای مواصلاتی نزدیک به دو ماه ادامه داشته است.
گزارش میافزاید که در مناطقی که راهها برای بیش از هفت روز بسته بودهاند، باشندگان محلی از بیجاشدن شمار زیادی از مردم خبر دادهاند.
یکی از ولایتهایی که از این وضعیت بهشدت متأثر شده، پکتیکا است.
بر اساس یافتههای گزارش، در جریان درگیریهای ماه مارچ سال ۲۰۲۶، حدود هفت محل مسکونی در این ولایت، به دلیل آسیبدیدن راهها، بهشکل کامل از دیگر مناطق جدا شده بودند.
در ولایتهای کنر، پکتیا و نورستان نیز مشکلات جدی ناشی از بستهشدن راهها ثبت شده است.
اما طولانیترین مدت بستهماندن راههای مواصلاتی در نورستان گزارش شده است.
در دو ولسوالی این ولایت، بستهشدن راههای اکمالاتی باعث شده بود که آرد، برنج، بوره و وسایل حفظالصحه در بازارهای محلی بهکلی نایاب شوند.
به گفتۀ تهیهکنندگان گزارش، کوهستانیبودن نورستان، نبود راههای بدیل و برفباری، مشکلات باشندگان این مناطق را بیشتر کرده بود.
گزارش «ریچ» و برنامۀ جهانی غذا نشان میدهد که درگیریهای سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، در مجموع ۹۲ قریه و منطقه را در ۶۱ ولسوالی و ۱۶ ولایت افغانستان متأثر کردهاست.
پیامدهای این درگیریها بر بازارها در مناطق مختلف یکسان نبوده است.
